Ας ακολουθήσουμε τον Διδάσκαλο...

2015-03-28 21:45

Κυριακή Δ΄νηστειών 15/3/2015. 

 

                     Μας προετοιμάζει αγαπητοί μου αδελφοί η σημερινή Ευαγγελική περικοπή για την εβδομάδα των παθών του Κυρίου. Για την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα, για τους εμπαιγμούς, τις μαστιγώσεις, τους χλευασμούς, την Σταύρωση και τελικά την Ανάστασή Του.

         Οι μαθητές του Ιησού όμως δεν είχαν αντιληφθεί καλά -καλά το Ποιον Βασιλέα υπηρετούσαν. Ο νους τους ταξίδευε σε κοσμικά παλάτια και μεγαλεία που τους περίμεναν, και έτσι δύο από αυτούς, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, αδελφοί κατά σάρκα, τολμούν να ζητήσουν από τον Χριστό να καθίσουν ο ένας εκ δεξιών και ο άλλος εξ’ αριστερών του βασιλικού θρόνου.

         Όμως ο Χριστός τους εξηγεί πως η δόξα Του και συνάμα και η δική τους δόξα  θα είναι η αιματηρή θυσία. Το πικρό ποτήρι του χλευασμού, η σταυρική θυσία, το ακάνθινο στεφάνι.

         Η εξουσία του Χριστού, είναι η διακονία: «καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος». 

         Ο χριστιανός σήμερα δεν καλείται να χύσει το αίμα του μαρτυρώντας για τον Χριστό, όπως γίνονταν σε άλλες εποχές, αλλά καλείται να ανέβει το γολγοθά του αναίμακτου μαρτυρίου της συνειδήσεώς του.

         Καλείται να πολεμήσει τον θυμό, την οργή του και τον εγωισμό του. Διά της μακροθυμίας να μην αφήνει από την γλώσσα του να εξέλθει λόγος σκληρός. Αν ο άνθρωπος υπομείνει σε όλους τους πειρασμούς, ο σατανάς μη βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος, θα αφήσει τον άνθρωπο ήσυχο.      

Ο γέροντας Ιωσήφ ο ησυχαστής και Σπηλαιώτης μας περιγράφει ένα εκπληκτικό γεγονός το οποίο του συνέβη μετά από σκληρό αγώνα που έδωσε για την κατάκτηση της υπομονής: «Λοιπόν εις ένα χειμώνα βαρύν εφύλαξεν ο πειράζωνκαι εξήγειρεν όλα τα επιτήδεια, όπως γνωρίζει αυτός να πειράζη και ο Θεός αφήνει να δοκιμάζη. Και λοιπόν αφού έκαμε τρεις και τέσσερις δοκιμές και εύρε τας επιθέσεις νεκράς, εμβαίνει από την θύραν τόσον αιφνίδιος ορμή του αέρος, όπου τινάζει την στέγην με όλους τους παραστάτες, την σκεπήν με χιλιάδες οκάδες πέτρες επάνω –εις τον αέρα ωσάν αεροπλάνο εφέρετο- και την έριξεν αντίκρυ στους βράχους, επάνω στα χιόνια. Και ημείς εμείναμεν αίθριοι υπό τας χιόνας».[1]

         Ο άνθρωπος είναι αδύνατον να γλιτώσει από την καύση των πειρασμών. Και αν ακόμη υποχωρήσει σε έναν, νομίζοντας ότι έτσι θα γλιτώσει από αυτόν, θα έρθουν και άλλοι και άλλοι… «Ο πειρασμός μέσα μας είναι. Δεν τον βλέπεις παιδί μου; Για πρόσεξέ τον! Αυτός εξ’ ομφαλού γαστρός ανεβαίνει εις την καρδίαν. Πυρώνει αυτήν. Θερμαίνει το αίμα και ανεβαίνει εις τον λαιμόν. Κτυπά στο κεφάλι. Σκοτίζει τον νουν. Και ωσάν κόμπος στέκει στον λάρυγγα και φράζει και αυτήν την αναπνοήν και πνίγει τον άνθρωπον».[2]

         Είμαστε λοιπόν έτοιμοι να πολεμήσουμε με τα πάθη μας; Αν πραγματικά θέλουμε να νιώσουμε ελεύθεροι και ευτυχισμένοι άνθρωποι, θα πρέπει να απελευθερωθούμε πρώτα από τον κακό μας εαυτό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλός μας.

         Ο Κύριος είναι ο πρώτος Δάσκαλος της μακροθυμίας και της υπομονής. Ο πρώτος Δάσκαλος της συγχωρητικότητας, της ταπείνωσης και της αγάπης. Ας τον μιμηθούμε αδελφοί, και ας τον ακολουθήσουμε πρόθυμα στην μαρτυρική είσοδό του στα Ιεροσόλυμα Αμήν γένοιτο!.

                

 

 



[1] Γέροντος Ιωσήφ, Έκφρασις μοναχικής εμπειρίας, σελ. 65

[2] Ο.π, σελ 66

 

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode