Επικήδειος λόγος εις την Ελευθερία Τσιόγκα

2017-07-02 00:23

 

            Την 1η Ιουλίου 2017 εορτή των αγίων Αναργύρων κηδεύσαμε στο χωριό μας την επίτροπο κα Ελευθερία Τσιόγκα. 

Επικήδειος λόγος εις την Ελευθερία Τσιόγκα ( του π. Μιχαήλ Στεφάνου)

            Οπωσδήποτε υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που θα μπορούσαν να μας πουν σπουδαιότερα και σημαντικότερα για την ζωή της “Λευθέρως” όπως ο πολύς κόσμος την αποκαλούσε. Όμως θεωρώ πνευματικό χρέος μου απέναντι στην επίτροπό μου να πω και εγώ δύο λόγια για την σύντομη χρονικά, αλλά επεκτεινόμενη στο διηνεκές γνωριμία μας.

            Πέρασαν οκτώ χρόνια από την ευλογημένη εκείνη στιγμή που χτύπησα την πόρτα της οικίας Τσιόγκα για να ζητήσω από την Ελευθερία να συμμετάσχει στην εκκλησιαστική επιτροπή της ενορίας μας: «Παπά, εγώ δεν γνωρίζω πολλά, αλλά δεν θα σ’ αφήσω να φύγεις αν δεν σε βοηθήσω όπως και όσο μπορώ» μου είπε τότε η Ελευθερία. Έκτοτε μου έγινε πολύτιμη και  έμπιστη συνεργάτης. Αμετεώριστα, δίχως πολύ σκέψη, δίχως όρους και απαιτήσεις αφοσιώθηκε στην εκκλησιαστική της διακονία. Έμοιαζε σαν έναν άνθρωπο που τον «κατάπιε» τρόπον τινά το Ευαγγέλιο του Χριστού μας. Γι’ αυτό και όταν ο πνευματικός του χωριού την εξομολόγησε μου είπε: «Παπά, αυτή θα σε διακονήσει για πολλά χρόνια», εννοώντας ότι η γυναίκα αυτή θα είναι μια εργάτρια που δεν θα δουλέψει ποτέ υπηρετώντας τις προσωπικές της πεποιθήσεις και φιλοδοξίες, αλλά μόνο  το καλό της ενορίας της.

            Έκτοτε, το σπίτι της έγινε καταφύγιο ξεκούρασης και αναψυχής μετά το πέρας των πολύωρων ακολουθιών. Τα ζητήματα της ενορίας τα επιλύαμε σε χρόνο βρασμού ενός καφέ, όχι γιατί δεν διαφωνούσαμε, αλλά γιατί προτεραιότητά μας ήταν όχι τόσο η ομοφωνία, αλλά η ομοψυχία, την οποία με τη Χάρη του Θεού επιτύχαμε.

            Ποτέ δεν ενδιέφερε την Ελευθερία να οικοδομήσουμε σημαντικά και εντυπωσιακά έργα στην ενορία,  την ενδιέφερε όμως πολύ να οικοδομηθεί ο Θεός, να αποτελέσουμε όλοι μαζί μια ευλογημένη οικογένεια, σε ένα Σώμα με κεφαλή τον Κύριό μας Ιησού Χριστό! Τώρα μπορεί κανείς εύκολα να αντιληφθεί γιατί στην Ελευθερία δεν έβλεπε κανείς ίχνος υπερηφανείας και επιτήδευσης διότι αυτό που ήθελε εκείνη να οικοδομηθεί ήταν αυστηρά τεθεμελιωμένο πάνω στον ακρογωνιαίο λίθο που λέγεται Ιησούς Χριστός.

            Είχε εχθρούς ή αντιπάλους η Ελευθερία; Ναι. Εχθροί της ήταν οι πάσης φύσεως υποκριτές, οι ψεύτες, οι πάσχοντες από τη φοβερά ασθένεια του εκκλησιαστικού στρουθοκαμηλισμού και οι εχθροί της Εκκλησίας. Αυτούς δεν τους ήθελε κοντά της η επίτροπος, όχι γιατί δεν τους αγαπούσε, αλλά γιατί με την συμπεριφορά τους πλήγωναν το Σώμα του Χριστού, πλήγωναν την Αγάπη και την Ομόνοια.

            Αρωγό σε όλους τους κόπους της είχε πάντοτε τον αγαπημένο σύζυγό της Ανδρέα με τον οποίο θα μπορούσαμε δίχως υπερβολή να ισχυριστούμε ότι αποτελούσαν δύο σώματα με μια μόνο ψυχή. Έτσι είναι η όντως συζυγία, πραγματικό μάθημα για όλους μας. Καρπός αυτής της όντως αγάπης, είναι το μοναδικό τους τέκνο, η αγαπημένη της Αναστασία που φέρει πάνω της όλα τα καλά στοιχεία της παιδείας και της ευπρέπειας, κληρονομιά ανεκτίμητης αξίας που πλουσιοπάροχα ωσάν πνευματικές δροσοσταλίδες εμποτίστηκαν στην ψυχής της.

            Θα σταματήσω εδώ· νομίζω ότι όπως είπα και στην αρχή, για την Ελευθερία Τσιόγκα θα μπορούσαν πολύ καλύτερα να μας μιλήσουν οι κοντινοί της άνθρωποι, αυτοί που την έζησαν περισσότερο και σε μεγαλύτερο βάθος.

            Ευχαριστώ τον Θεό εκ βάθους καρδίας που έστειλε στην ζωή μας έναν τέτοιο άνθρωπο, η προσφορά της χρόνο με τον χρόνο δεν θα χάνεται από την μνήμη μας, αλλά θα μεγαλώνει θα φτάνει στο επέκεινα.

            Καλή ανάπαυση πολυαγαπημένη μας Ελευθερία!      

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode