Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφάλαιο ΙΓ΄(13)

2017-08-31 23:31

 1. Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν·

            Δεν κάθισε τυχαία παρά την θάλασσα διότι δεν ήθελε κανέναν να έχει πίσω Του, αλλά όλους μπροστά Του.

2. καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει. 3. καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς λέγων·

            Άρχισε λοιπόν να μιλά με παραβολές και αυτό δεν το έκανε στην επί του όρους ομιλία Του επειδή τότε το ακροατήριό του ήταν λαός απλοϊκός, ενώ εδώ παραβρίσκονταν γραμματείς και φαρισαίοι.

 4. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἐλθόντα τὰ πετεινὰ κατέφαγεν αὐτά· 5. ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς 6. ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη· 7.  ἄλλα δὲ ἔπεσεν επὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά·8. ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπὸν ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα. 9.  ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

            Από πού εξήλθε Αυτός που είναι Πανταχού παρών; Δεν εξήλθε φυσικά τοπικώς, αλλά κατά το σχέδιο της οικονομίας Του περιβληθείς την ανθρώπινη σάρκα. Και προς ποίο σκοπό εξήλθε; Για να καλλιεργήσει, όχι για να καταστρέψει την γη ή τους γεωργούς. Σπόρος είναι η διδασκαλία, γη οι ψυχές των ανθρώπων και σπορέας ο Ίδιος. Και τι συμβαίνει με τον σπόρο αυτό; Τρία μέρη του σπόρου καταστρέφονται και το ένα σώζεται. Διότι άλλοι σπόροι έπεσαν στον δρόμο και τους έφαγαν τα πουλιά. Προσοχή δεν είπε ότι Αυτός τα έρριψε, αλλά ότι αυτά έπεσαν, άλλοι πάλι σπόροι έπεσαν πάνω σε πετρώδες έδαφος και δεν ρίζωσαν σωστά αλλά ξεράθηκαν, άλλοι πάλι έπεσαν μέσα στα αγκάθια και κατεπνίγησαν. Άλλοι όμως σπόροι έπεσαν σε εύφορο έδαφος και απέδωσαν κάποιοι καρπό εκατονταπλάσιο, άλλοι δε εξηκονταπλάσιο και άλλοι τριαντακονταπλάσιο.

            Ας δούμε όμως ποια ήταν η αιτία της απώλειας. Ασφαλώς δεν ήταν ο σπορέας, αλλά η γη που δέχτηκε το σπόρο. Θα ρωτήσει κάποιος πως μπορεί να δικαιολογηθεί ο σπορέας που έσπειρε πάνω στα αγκάθια, ή σε πετρώδες έδαφος ή στην οδό; - Σχετικώς με τους σπόρους και την γη δεν δικαιολογείται το πράγμα, σχετικά όμως με τις ψυχές όχι μόνο δικαιολογείται, αλλά είναι άξιο πολλών επαίνων. Διότι είναι δυνατόν πετρώδης ψυχή να μεταβληθεί και να γίνει εύφορος, όπως και τα αγκάθια και η οδός, διότι αν δεν ήταν δυνατόν να γίνει αυτό ο Κύριος δεν θα έσπερνε.

            Πρόσεξε επίσης ότι η απώλεια είναι μία, αλλά πολλοί οι οδοί που οδηγούν σ΄αυτήν. Διότι εκείνοι που παρομοιάζονται με οδό είναι οι βάναυσοι, οι ράθυμοι και οι αδιάφοροι, εκείνοι που παρομοιάζονται με πέτρα είναι οι ασθενέστεροι στην πίστη. Εκείνοι δε που παρομοιάζονται με τα αγκάθια είναι οι πλέον ασυγχώρητοι απ’ όλους. Και γι’ αυτό δεν είπε ο αιών, αλλά η μέριμνα του αιώνος και δεν είπε ο πλούτος, αλλά η απάτη του πλούτου. Δηλαδή είναι δυνατόν να έχουμε πλούτο χωρίς να απατώμεθα και να ζούμε στον παρόντα αιώνα και να μην καταπνιγόμεθα από φροντίδες όπως αυτοί που κατεπνίγησαν από τα αγκάθια της μέριμνας και της απάτης του πλούτου.

            Όσο για την εύφορη γη, πρόσεξε ότι ο σπορέας είναι ο ίδιος και τα σπέρματα τα ίδια, όμως δεν είναι έχει την ίδια αποδοτικότητα ο κάθε σπόρος και αυτό οφείλεται στη φύση της γης. Δεν συμβαίνει αυτό εξαιτίας της φύσεως, αλλά εξαιτίας της διαθέσεως. Να η μεγάλη φιλανθρωπία του Κυρίου, διότι δεν ζητά ένα μόνο μέτρο αρετής.

            Τώρα «Πες μου σε παρακαλώ, διατί φορτώνεις το σώμα σου με λίπος; Μήπως σε έχουμε για να σε θυσιάσουμε; Μήπως θα σε παραθέσουμε σε κάποια τράπεζα; Καλά κάνεις και τρέφεις τας όρνιθας διά να παχύνουν· μάλλον δε ούτε και εκεί κάνεις καλά· διότι όταν παραπαχύνουν καθίστανται ακατάλληλοι προς υγιεινή δίαιτα. Τόσο μεγάλο κακό είναι η τρυφή, ώστε και εις αυτά τα ζώα δρα καταστρεπτικά… διά τι άνθρωπέ μου σου εδόθη ο φάρυγγας, για να τον γεμίζεις μέχρι επάνω στο στόμα με σάπιο οίνο και με όλη την άλλη διαφθορά; Δεν σου εδόθη διά τούτο, άνθρωπέ μου, αλλά πριν απ’ όλα για να υμνείς τον Θεό… ούτε η κοιλία έγινε για να δέχεται μόνο τροφές, αλλά την κανονική ποσότητα των τροφών. Και αυτό καθίσταται φανερό από την ίδια που διαμαρτύρεται έντονα όταν την παρενοχλούμε με την πλεονεξία. Και δεν διαμαρτύρεται μόνο, αλλά και προβάλλουσα άμυνα απαιτεί την πλέον σκληρά τιμωρία διά την εις βάρος της αδικία… όταν παραβιαστεί πολλές φορές βλάπτει και διαφθείρει και τον ίδιο τον εγκέφαλο. Από την κατάχρηση προκαλείται τόσο μεγάλη βλάβη, ώστε όταν δεν φιλοσοφήσεις με την θέλησή σου, να μάθεις να ζεις με μέτρο, έστω και χωρίς να το θέλεις, φοβούμενος την τόσο μεγάλη καταστροφή».

            

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode