Ευαγγελική περικοπή Δευτέρας 23 Ιουλίου 2018 (Φωκά Ιερομάρτυρος) Ματθ. 18, 1-11 Μεθ’ερμηνείας

2018-07-23 00:19

 

ΕΝ ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; 2 καὶ προσκαλεσάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν· 3 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 4 ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. 5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται·

6 ῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. 7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται. 8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. 9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. 10 ῾Ορᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. 11 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

 

1Εν κεν τ ρ προσλθον ο μαθητα τ ᾿Ιησο λγοντες· τς ρα μεζων στν ν τ βασιλείᾳ τν ορανν;

 

Ποια ήταν εκείνη η ώρα;- Όταν είδαν οι μαθητές ότι ο Πέτρος τιμήθηκε ως πρωτότοκος και άρα πιο πολύ απ΄’ όλους. Και θυμήθηκαν τα λόγια του Ιησού «Μακάριος είσαι Σίμων»… και «θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών» και «δώσε ένα για μένα και ένα για σένα». Όμως ενθυμούμενοι αυτά δεν ρώτησαν απ’ ευθείας γι’ αυτό που τους απασχολούσε, γι’ αυτό που τους σκανδάλισε, διότι ντράπηκαν και έθεσαν το θέμα αόριστα.  

Εσύ όμως μη βλέπεις τον σκανδαλισμό τους διότι ούτε αυτόν δεν μπορούμε να φτάσουμε. Διότι αυτοί μεν αγωνιούσαν για το ποιος θα είναι πρώτος στην βασιλεία των ουρανών, ενώ εμείς για το ποιος θα είναι πρώτος στην βασιλεία της γης, ποιος θα είναι πλουσιότερος και ποιος ισχυρότερος.

 

2 κα προσκαλεσμενος ᾿Ιησος παιδον στησεν ατ ν μσ ατν κα επεν· 3 μν λγω μν, ἐὰν μ στραφτε κα γνησθε ς τ παιδα, ο μ εσλθητε ες τν βασιλεαν τν ορανν. 4 στις ον ταπεινσει αυτν ς τ παιδον τοτο, οτς στιν μεζων ν τ βασιλείᾳ τν ορανν. 5 κα ς ἐὰν δξηται παιδον τοιοτον ν π τ νματ μου, μ δχεται·

 

Σεις δηλαδή φιλονικείτε και αγωνιάτε για το ποιος θα είναι μεγαλύτερος, ενώ εγώ σας λέω ότι αυτός που δεν θα γίνει ταπεινότερος απ’ όλους δεν μπορεί να εισέλθει στην Βασιλεία των Ουρανών. Και δεν αναφέρει απλά τα λόγια αυτά, αλλά στήνει στη μέση ένα παιδί, διότι το παιδί είναι καθαρό από φθόνο και κενοδοξία, δεν ποθεί πρωτεία και κατέχει την πιο μεγάλη αρετή που είναι η αφέλεια. Και δεν αρκείται σ’ αυτά αλλά προσθέτει  «ότι όποιος δεχτεί ένα τέτοιο παιδί εμένα δέχεται». Δηλαδή τόσο ποθητό μου είναι το ταπεινό και το απροσποίητο. Άρα με την ευρεία έννοια όποιος δεχτεί στη ζωή του τους καταφρονημένους και περιφρονημένους τον Χριστό δέχεται.

Και τους συνιστά να πράξουν αυτό όχι μόνο για την τιμή, αλλά και για την αποφυγή της κολάσεως:

 

6 Ος δ᾿ ν σκανδαλσ να τν μικρν τοτων τν πιστευντων ες μ, συμφρει ατ να κρεμασθ μλος νικς ες τν τρχηλον ατο κα καταποντισθ ν τ πελγει τς θαλσσης.

 

          Ενώ πρώτα είπε ότι όποιος τιμά αυτούς για χάρη μου θα πάρουν το βραβείο της βασιλείας των ουρανών, τώρα λέει ότι  αυτοί που τους περιφρονούν θα υποστούν την πιο βαριά τιμωρία. Διότι πιο συμφέρουσα λύση γι’αυτούς θα ήταν ο καταποντισμός στη θάλασσα με μυλόπετρα παρά αυτή που τους περιμένει. Και με τα παραδείγματα αυτά αποτρέπει τους μαθητές από την υπερηφάνεια και από το να ζητούν πρωτεία και όχι μόνο να μη ζητούν πρωτεία, αλλά τους κάνει να επιθυμούν την τελευταία θέση στις τιμές.

 

7 Οα τ κσμ π τν σκανδλων· νγκη γρ στιν λθεν τ σκνδαλα· πλν οα τ νθρπ κεν δι᾿ ο τ σκνδαλον ρχεται.

         

          Είναι λέει ανάγκη να έρθουν τα σκάνδαλα. Και θα μπορούσε κάποιος να πει· αντί να τείνει χείρα βοηθείας δίδει σκάνδαλα; Ναι, όμως σκέψου πως ο Θεός για σένα έγινε άνθρωπος, έλαβε μορφή δούλου και έπαθε τα πιο χειρότερα που θα μπορούσε κανείς να πάθει.

          Είναι λοιπόν ανάγκη τα σκάνδαλα, αλλά οπωσδήποτε δεν είναι αναγκαία η απώλεια εξαιτίας των σκανδάλων. Αλλά όμως τι είναι τα σκάνδαλα; Είναι τα εμπόδια προς τον ορθό τρόπο ζωής. Και έρχονται τα σκάνδαλα εξαιτίας των ανθρώπων που τα προκαλούν. Υπαίτιος συνεπώς αυτών δεν είναι ο Θεός, αλλά ο άνθρωπος. Και θα πει κάποιος, για ποιο λόγο δεν εξαφάνισε ο Θεός αυτούς που δημιουργούν τα σκάνδαλα;  Και για ποιο λόγο θα έπρεπε να τους εξαφανίσει, εξαιτίας αυτών που βλάπτονται;  Αλλά αυτοί που βλάπτονται δεν οδηγούνται στην απώλεια εξαιτίας αυτών, αλλά λόγω της δικής τους αδιαφορίας. Κι αυτό γίνεται φανερό απ’ τους ενάρετους, οι οποίοι όχι μόνο δεν βλάπτονται, αλλά αντιθέτως έχουν μεγάλη ωφέλεια απ’ αυτά.

          Σκέψου πως ο άνθρωπος μέσα στον παράδεισο δεν κατάφερε να διαφυλάξει έστω την μία μόνον εντολή που του δόθηκε και φαντάστηκε ισοθεῒα κι αυτό γιατί δεν ήταν σε επαγρύπνηση αλλά κοιμόταν πνευματικά. Συνεπώς τα σκάνδαλα φέρνουν τον συνετό άνθρωπο σε διαρκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα κατά των εχθρών του. Και μη πει κανείς ότι ο άνθρωπος δεν έχει ευθύνη για την κακία του, διότι αν ήταν έτσι τότε δεν θα έπρεπε ποτέ να τιμωρείς το παιδί σου ή να επιπλήττεις την γυναίκα σου διότι θα έλεγες ότι αυτοί δεν είναι άξιοι τιμωρίας αλλά ελέους.

          Σκέψου, ο Θεός δεν δημιούργησε όλους τους ανθρώπους; Βεβαίως ναι. Τότε γιατί άλλοι είναι πιο ενάρετοι, άλλοι πιο καλοί,  άλλοι πιο ασύνετοι, κι άλλοι πιο κακοί κ.ο.κ; Διότι όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της προθέσεώς τους. Διότι αν όλοι ήταν εκ φύσεως κακοί, τότε δεν θα υπήρχε κανείς καλός. Άλλωστε βλέπουμε πολλούς που από καλοί έγιναν κακοί και το αντίθετο.

          Από πού λοιπόν προήλθαν όλα τα κακά; Ρώτησε τον εαυτό σου, διότι δικό μου έργο είναι να αποδείξω ότι δεν προέρχονται από την φύση, ή από τον Θεό. Τι δηλαδή, δημιουργήθηκαν από μόνα τους;  Ασφαλώς όχι; Μήπως είναι αγέννητα; Παύσε άνθρωπέ μου που θέλεις με την ίδια τιμή να τιμάς και τον Θεό και την κακία. Άρα το κακό προέρχεται από μας τους ίδιους και από την θέλησή μας. Διότι το κακό δεν είναι τίποτα άλλο από την παρακοή στο θέλημα του Θεού. Μα πες μου, που το βρήκε αυτό ο άνθρωπος; Για ποιο λόγο θέλησε να παρακούσει; -Από αδιαφορία. Και σε ρωτώ: Έγινες ποτέ καλός; Έγινες ποτέ κακός; Δηλαδή έγινες ποτέ κυρίαρχος κάποιου πάθους και κυριεύθηκες πάλι από το ίδιο πάθος; Για παράδειγμα, οργίστηκες ποτέ και πάλι μετά δεν οργίστηκες; Η απάντηση είναι απλή. Το έκανες· διότι κάποτε έδειξες φροντίδα για το πάθος σου και άλλη φορά αδιαφόρησες. Οι αδιόρθωτοι, είναι αυτοί που ζουν πλήρως κοιμισμένοι, αφημένοι στα πάθη τους. Άρα όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της δικής μας προαιρέσεως. Μη λοιπόν ζητάς να βρεις από προέρχονται τα κακά. Η ύπαρξη των καλών αποτελεί από μόνη της κατηγορητήριο για τους κακούς. Όλα τα κακά λοιπόν οφείλονται στην αδιαφορία, στην συναναστροφή με τους κακούς, στην περιφρόνηση της αρετής.

          Η ύπαρξη των κακών δεν είναι αποτέλεσμα ανάγκης, διότι αν ήταν αποτέλεσμα ανάγκης τότε ο Χριστός δεν θα έλεγε: «αλλοίμονο σ’ αυτόν που εξαιτίας του έρχονται τα σκάνδαλα».

 

8 ε δ χερ σου πος σου σκανδαλζει σε, κκοψον ατ κα βλε π σο· καλν σο στιν εσελθεν ες τν ζων χωλν κυλλν, δο χερας δο πδας χοντα βληθναι ες τ πρ τ αἰώνιον. 9 κα ε φθαλμς σου σκανδαλζει σε, ξελε ατν κα βλε π σο· καλν σο στι μονφθαλμον ες τν ζων εσελθεν, δο φθαλμος χοντα βληθναι ες τν γενναν το πυρς.

 

Αλήθεια, όλα αυτά τα λέει για τα μέλη του σώματος; -Μη γένοιτο. Αλλά τα λέει για τους φίλους, και για τους συγγενείς τους οποίους χρειαζόμαστε όπως και τα μέλη του σώματος. Διότι τίποτα δεν είναι τόσο κακό, όσο η κακή συναναστροφή, γι’αυτό με πολλή δύναμη προτάσσει να αποκόπτουμε τις κακές συναναστροφές. Διότι αν αυτοί που σου προκαλούν σκάνδαλο συνεχίσουν να είναι φίλοι σου, τότε ούτε εσένα, ούτε αυτούς ωφελείς. Ενώ εάν τους αποκόψεις τουλάχιστον εξασφαλίζεις την δικής σου σωτηρία. Διότι αν σε ορισμένες περιπτώσεις αποκόπτεις μέλη του σώματός σου αθεράπευτα που μπορεί να βλάψουν και τα υπόλοιπα, τότε αυτό πολύ περισσότερο θα πρέπει να το κάνεις και για τους φίλους σου.

 

10 Ορτε μ καταφρονσητε νς τν μικρν τοτων· λγω γρ μν τι ο γγελοι ατν ν ορανος δι παντς βλπουσι τ πρσωπον το πατρς μου το ν ορανος.

 

Μικρούς δεν ονομάζει αυτούς που πράγματι είναι μικροί, αλλά αυτούς που οι πολλοί θεωρούν μικρούς. Τους πτωχούς, τους περιφρονημένους, τους αφανείς. Και λέγοντας ότι «οι άγγελοι αυτών», φανερώνεται ότι οι άγιοι έχουν αγγέλους όπως και όλοι. Και όταν λέει ότι οι άγγελοι αυτών βλέπουν το πρόσωπο του Ουράνιου Πατρός Του, σημαίνει ότι οι άγγελοι αυτών υπερέχουν των άλλων. Σε τι υπερέχουν; Στην παρρησία.

 

11 λθε γρ υἱὸς το νθρπου σσαι τ πολωλς.

 

Πάλι αναφέρει κι άλλο συλλογισμό κατά πολύ σπουδαιότερο από τον πρώτο. Και για να δώσει έμφαση προσθέτει παρακάτω και μία παραβολή στην οποία όμως σήμερα δεν θα επεκταθούμε.

 

Πρωτοπρ. Μιχαήλ Στεφάνου από την μελέτη στον Ιερό Χρυσόστομο
 

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode