ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 21/7/2018 Ματθ. 12, 30-37

2018-07-20 20:01

 

30 ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει. 31 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις· 32 καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ῾Αγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι. 33 ῍Η ποιήσατε τὸ δένδρον καλόν, καὶ τὸν καρπόν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρόν, καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται. 34 γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ. 35 ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά. 36 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ρῆμα ἀργὸν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως· 37 ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.

               

          Το μίσος των Ιουδαίων φτάνει στο σημείο να κατηγορήσουν τον Ιησού ότι όλα τα καλά έργα, οι θεραπείες Του, η εκδίωξη των δαιμόνων και τα υπόλοιπα θαύματα που ενεργούσε γίνονταν με την βοήθεια των δαιμόνων.

33. ποιήσατε τ δένδρον καλόν, κα τν καρπόν ατο καλν  ποιήσατε τ δένδρον σαπρόν, κα τν καρπν ατο σαπρόν· κ γρ το καρπο τ δένδρον γινώσκεται.

Στην ουσία να τι τους είπε: “Κανείς από σας δεν κατηγόρησε αυτούς που θεραπεύτηκαν, ούτε είπε ότι είναι κακό πράγμα η απελευθέρωση από τα δαιμόνια. Δεν καταγγείλατε συνεπώς τα έργα, αλλά αυτόν που τα έπραξε”. Η κατηγορία τους δεν συμβιβάζoνταν με την κοινή λογική αλλά με την αναισχυντία. Επειδή δεν μπορούσαν να διατυπώσουν καμιά κατηγορία εναντίον των έργων, τα οποία είναι ο καρπός, κατηγόρησαν τελικά το δέντρο.

34.γεννήματα χιδνν, πς δύνασθε γαθ λαλεν πονηρο ντες; κ γρ το περισσεύματος τς καρδίας τ στόμα λαλε.

“Δεν εκπλήσσομαι λοιπόν απ’ αυτές τις κατηγορίες σας. Καθόσον έχετε ανατραφεί με τρόπο κακό και κατάγεστε από πονηρούς προγόνους, γι’ αυτό  κληρονομήσατε  και πονηρή διάνοια”. Τους ονομάζει γεννήματα οχιών επειδή καυχιόντουσαν για τους προγόνους τους. Αν ήταν τέκνα του Αβραάμ, τα έργα του Αβραάμ έπρεπε να κάνουν. Τους απομακρύνει λοιπόν κι απ’ αυτήν την φαντασία και τους παρουσιάζει την μόνην αλήθεια. Ότι δηλαδή οι πρόγονοί τους ήταν τελικά ίδιοι μ’ αυτούς.

Κανείς δεν θα τιμωρηθεί μόνο εξαιτίας των λόγων του αλλά και εξαιτίας των πονηρών σκέψεών του. Και είναι φυσικό επακόλουθο να ξεχειλίζει το στόμα από το περίσσευμα της  καρδιάς, διότι ό,τι λέγεται, λέγεται από το περίσσευμα που υπάρχει στο εσωτερικό της καρδίας.

Πολλές φορές όμως η γλώσσα από ντροπή δεν εκχέει όλη μαζί την πονηρία η οποία είναι συσσωρευμένη. Επειδή η καρδιά δεν έχει κανέναν μάρτυρα, γεννά χωρίς φόβο όσα κακά θέλει διότι δεν την ενδιαφέρει και πολύ ο Θεός. Όταν όμως αυξηθούν  πολύ τα εντός ευρισκόμενα, τότε εξέρχονται με μεγάλο θόρυβο αυτά που προηγουμένως εκρύπτοντο καλά στο εσωτερικό.

        35. γαθς νθρωπος κ το γαθο θησαυρο κβάλλει γαθά, κα πονηρς νθρωπος κ το πονηρο θησαυρο κβάλλει πονηρά.

Μη νομίζεις όμως ότι αυτά που ελέχθηκαν προηγουμένως ισχύουν μόνο για τους πονηρούς το αυτό συμβαίνει και στην αγαθότητα.

        36.λέγω δ μν τι πν ῥῆμα ργν ἐὰν λαλήσωσιν ο νθρωποι, ποδώσουσι περ ατο λόγον ν μέρ κρίσεως·

Αργός λόγος είναι εκείνος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ο ψευδής που περιέχει συκοφαντία. Μερικοί λένε ότι είναι και ο λόγος που λέγεται χωρίς κανέναν σκοπό, όπως για παράδειγμα αυτός που προκαλεί άτακτο γέλωτα ή ο αισχρός, ο αναίσχυντος ή ο φαύλος.

37.κ γρ τν λόγων σου δικαιωθήσ κα κ τν λόγων σου καταδικασθήσ.

Ο δικαστής δηλαδή δεν θα βγάλει την απόφαση με βάση όσα κάποιος άλλος είπε εναντίον σου, αλλά απ’ όσα εσύ ο ίδιος είπες. Πράγμα που είναι το πιο δίκαιο απ’ όλα. Καθόσον είσαι  ελεύθερος να πεις κάτι ή να μην το πεις. Δεν πρέπει λοιπόν να αγωνιούν και να τρέμουν οι κατηγορούμενοι, αλλά αυτοί που κατηγορούν. Διότι ο επίβουλος άνθρωπος τον εαυτό του βλάπτει πρώτο. Εκείνος που κλωτσά καρφιά τα πόδια του τελικά θα τρυπήσει.

Επομένως δεν είναι κακό το να αδικείται κανείς, αλλά  το να αδικεί. Και αν ακόμη είσαι πεπεισμένος για την κατηγορία και  απολύτως βέβαιος γι’ αυτήν, μη βιαστείς να κακολογήσεις, διότι αν τον κακολογήσεις εσύ τελικά θα κατακριθείς για την κακία σου.Ο Θεός δεν θα αποφασίσει με βάση τα όσα έπραξε εκείνος που κατηγορείς, αλλά με βάση τα όσα εσύ είπες. Διότι λέγει από τους λόγους σου θα καταδικαστείς. Αυτός που αμάρτησε έχει δικαστή να τον δικάσει, επομένως μη προσπαθείς να αρπάξεις το αξίωμα του Μονογενούς!

Εσύ όμως επιθυμείς να δικάζεις;  Υπάρχει δικαστήριο για σένα που σου προσφέρει κέρδος και όχι ζημία. Τοποθέτησε στην  συνείδησή σου ως δικαστή την λογική και φέρε στο μέσο όλα τα αμαρτήματά σου. Ξεκίνα τότε να δικάζεις. Κι αν η συνείδησή σου πάει να ξεγλιστρήσει κατηγορώντας ως υπεύθυνους άλλους για τα αμαρτήματα που διέπραξες, πες της: -απολογήσου και μη κατηγορείς! Εξέταζε τα δικά σου αμαρτήματα και όχι των άλλων. Μην αφήσεις καμία δικαιολογία, καμία πρόφαση να αλαφρύνει την θέση σου. Αν σου πει ο τάδε με έκανε να οργισθώ ή να σκανδαλιστώ ή ακόμη και αυτός ο διάβολος με ερέθισε προς όλες αυτές τις κακίες που διέπραξα πες της: - Ναι, αλλά είχες την δυνατότητα να μην οργισθείς, να μην σκανδαλιστείς, να μην αμαρτήσεις.

Όταν κάνεις αυτήν την εξέταση, φρόντισε κανείς να μην σε ενοχλεί. Η καταλληλότερη ώρα είναι αυτή  λίγο πριν τον βραδινό ύπνο.  Εκεί μέσα στην ησυχία στήσε αυτό το ευλογημένο δικαστήριο.

Ακόμη και για τα μικρά σου αμαρτήματα να ζητάς μεγάλες ευθύνες. Αν αυτό το κάνεις καθημερινά, τότε θα παρουσιαστείς  με παρρησία ενώπιον του μεγάλου κριτού. Ο Απόστολος Παύλος έλεγε: «Εάν λοιπόν εξετάζαμε τον εαυτό μας ο καθένας, τότε δεν θα καταδικαζόμεθα». Εμείς όμως δεν κάνουμε αυτό, αλλά  ακριβώς το αντίθετο. Μόλις κατακλιθούμε φέρνουμε στον νου μας όλα τα βιοτικά, τις ακάθαρτες σκέψεις, τα συμβόλαια, τα δάνεια, τις άσκοπες φροντίδες. Μέσα σ’ αυτόν τον βόρβορο των παθών ακόμη και τα όνειρά μας είναι ακάθαρτα και μας καταδιώκουν. Έτσι όταν ξημερώσει η ψυχή είναι κυριευμένη από τέτοιου είδους ακάθαρτες  φαντασίες και ορισμένες φορές προχωρεί στην πραγματοποίηση αυτών που φαντάστηκε.

Κι αν σου φαίνεται  πολύ κοπιαστικό το να ασκείς καθημερινά την αρετή, τότε σκέψου: ποιος κόπος απαιτείται για να μην κατηγορείς, να μην ψεύδεσαι, να μην ορκίζεσαι και να μην οργίζεσαι κατά του πλησίον σου; Αντιθέτως το να κάνει κανείς το αντίθετο, δηλαδή το να κατηγορεί, να ψεύδεται να οργίζεται είναι πολύ πιο κοπιαστικό και επίπονο. Ποια λοιπόν δικαιολογία, ποια συγχώρηση μπορούμε να αντλήσουμε από τον Δεσπότη Χριστό; Διότι γίνεται φανερό απ’ όλα όσα ελέχθησαν  ότι είμαστε σ’ αυτήν την άθλια πνευματική κατάσταση όχι από αδυναμία, αλλά από οκνηρία και αδιαφορία. 


 

 

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode