Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1305-1404

2021-01-12 19:13

 

 

Μετά τον Βονιφάτιο Η΄ οι καρδινάλιοι εξέλεξαν πάπα τον Βενέδικτο ΙΑ΄, ο οποίος ήταν άνθρωπος ειρηνικός και εξάλειψε τον αφορισμό του Φιλίππου Ωραίου. Πέθανε όμως νωρίς, το 1304.

Ο Επόμενος πάπας ήταν ο Κλήμης Ε΄ (1305-1314), αυτός ήταν ο πρώτος πάπας που εγκαταστάθηκε στην Αβινιόν της Γαλλίας. Η παραμονή των παπών στην Αβινιόν χαρακτηρίστηκε ως «βαβυλώνεια αιχμαλωσία».

Ο Κλήμης Ε΄ ήταν άγγλος υπήκοος κι έτσι οι καρδινάλιοι τον εξέλεξαν πιστεύοντας πως θα κρατήσει την ανεξαρτησία του με την βοήθεια του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και  ότι θ’ αντισταθεί στον Φίλιππο Ωραίο της Γαλλίας.

Όμως αυτές οι ελπίδες διαψεύστηκαν γιατί ο Εδουάρδος ήταν απασχολημένος με την Σκοτία και δεν ήθελε ν’ αναμειχθεί στα εκκλησιατικά πράγματα.

Ο Φίλιππος δίχως πλέον πίεση, ανάγκασε τον πάπα να τον κηρύξει αθώο για την επίθεση που έκανε εναντίον του Βονιφάτιου Η΄. Ζήτησε μάλιστα να δικαστεί ο νεκρός πάπας, κάτι που τελικά δεν έγινε ποτέ.

Στις ημέρες του πάπα Κλήμη Ε΄ διαλύθηκε με απάνθρωπο τρόπο το Τάγμα των Ναϊτών, το οποίο έδρευε στα Ιεροσόλυμα και ήταν πολύ αγαπητό. Είχε συγκεντρώσει από δωρεές  τεράστια περιουσία. Ο Φίλιππος όμως ανάγκσε τον πάπα να δικάσει ως άπιστους και ειδωλολάτρες και ανήθικους τους Ναΐτες, οι οποίοι βασανίστηκαν φριχτά, και πολλοί εξ’ αυτών αναγκάστηκαν να παραδεχτούν τις κατηγορίες που τους πρόσαψαν. 54 μάλιστα απ’ αυτούς τους έκαψαν ζωντανούς.

Στη σύνοδο της Βιεν (ΙΕ΄ οικουμενική) στην οποία παραβρέθηκε ο Φίλιππος, αποφασίστηκε η διάλυση του τάγματος. Έτσι ο πάπας διέταξε η περιουσία τους να μεταβιβαστεί στο Τάγμα των Ιωαννιτών (Νοσοκόμων), αλλά στην Γαλλία η περιουσία πέρασε στα χέρια του βασιλιά.

Ο αρχηγός του Τάγματος δικάστηκε και κάηκε ζωντανός. Πριν τον κάψουν είπε: «Δεν είμαστε ένοχοι για τα εγκλήματα που μας κατηγορούν, η ενοχή μας βρίσκεται στο ότι για να σώσουμε τη ζωή μας προδώσαμε αισχρά το Τάγμα μας. Το Τάγμα είναι αγνό, είναι άγιο, οι κατηγορίες είναι ανόητες και οι ομολογίες μας είναι ένας σωρός ψέματα».

Ο Κλήμης Ε΄ τελικά εγκαταστάθηκε σε ένα μοναστήρι των Δομηνικανών στην Αβινιόν. Από τους φόρους που εισέπραττε μάζεψε μεγάλη περιουσία, αλλά απ’ αυτά ωφελήθηκαν οι συγγενείς του κι έτσι κατηγορήθηκε για σιμωνία. Από την εποχή του Κλήμη καθιερώθηκε μια κακιά συνήθεια των παπών σχετικά με την έντονη ενανσχόληση τους με την είσπραξη φόρων. Όλα αυτά τα χρόνια Γάλλοι καρδινάλιοι είχαν ισχυρη πλειοψηφία με τους Ιταλούς να είναι πάντα λιγότεροι.

Τον Κλήμη Ε΄ διαδέχθηκε ο Ιωάννης ΚΒ΄ (1316-1334) Κατά την διάρκεια της θητείας του αντιμετώπισε έντονα  το ζήτημα της εκλογής του αυτοκράτορα για το αν σ’ αυτό πρέπει να έχει ή όχι γνώμη ο πάπας.

Έτσι, μετά τον θάνατο του Ερρίκου Ζ΄ παρουσιάστηκαν δύο υποψήφιοι, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας και ο Φρειδερίκος Ωραίος της Αυστρίας. Ο πάπας πήρε το μέρος του Φρειδερίκου και αφόρισε τον Λουδοβίκο, ο οποίος μπήκε στην Ρώμη και εκεί τον έστεψε ο Νικόλαος Ε΄ ο πάπας που διόρισε ο ίδιος.

Ο Φρειδερίκος τελικά πέθανε κι έτσι ο Λουδοβίκος έμεινε μόνος διεκδικητής του θρόνου.

Όμως εξαιτίας του αφορισμού του Λουδοβίκου από τον πάπα, οι περισσότεροι ηγεμόνες αποσπάστηκαν απ’ αυτόν και ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον Κάρολο Στ΄ (1346-1378) βασιλιά της Βοημίας. Εν τέλει ο Λουδοβίκος πέθανε το 1347.

Κατόπιν ο Κάρολος  πήγε στην Ρώμη και ένας καρδινάλιος σταλμένος από τον πάπα τον έστεψε αυτοκράτορα την ημέρα του Πάσχα.

Διάδοχος του Βενέδικτου  ΙΒ΄  (1334-1342) ήταν ο Κλήμης Στ΄ (1342-1352). Αυτός ήταν αφοσιωμένος στα Γαλλικά συμφέροντα και από την εποχή του και έπειτα οι πάπες της Αβινιόν έγιναν όργανα της Γαλλικής πολιτικής.

Ο Κλήμης Στ΄ αγόρασε την κομιτεία της Αβινιόν από την βασίλισσα της Ν. Ιταλίας Ιωάννα, σαν μην σκεφτόταν ποτέ να γυρίσει πίσω στην Ιταλία. Από την εποχή του και έπειτα για πολλά χρόνια η πολυτέλεια και η σπατάλη της παπικής αυλής ήταν σκανδαλώδης.

Στα χρόνια του Κλήμεντος Στ΄ έγιναν δύο μεγάλες καταστροφές. Άρχισε ο εκατονταετής πόλεμος ανάμεσα στην Γαλλία και στην Αγγλία και η μαύρη πανώλη από το 1348 ως το 1350 και το 1361 κατά την οποία θανατώθηκε σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Ευρώπης.

Διάδοχος του Κλήμεντος Στ΄ήταν ο Ιννοκέντιος Στ΄ ο οποίος έστειλε στην Ιταλία τον Ισπανό καρδινάλιο Αλμπορνόζ, άριστο στρατιωτικό  και διπλωμάτη, ο οποίος μέσα σε 10 χρόνια κατάφερε με τον στρατό του να ελευθερώσει τα παπικά εδάφη και να κυριεύσει τη Ρώμη. Έτσι το 1366 ο πάπας Ουρβανός Ε΄ παρά την αντίδραση του βαλιλιά της Γαλλίας γύρισε στη Ρώμη, αλλά ύστερα από τον θάνατο του Αλμπορνόζ αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αβινιόν.

Αργότερα, ο διάδοχος του Ουρβανού, Γρηγόριος ΙΑ΄ μετά από απειλές των Ιταλών ότι θα εκλέξουν άλλον πάπα αν δεν επιστρέψει στην Ρώμη, επέστρεψε το 1377. Η επιστροφή του πάπα στην Ρώμη ενέτεινε τις εχθρότητες μεταξύ Γάλλων και Ιταλών, κάτι που σταδιακά οδήγησε τον παπισμό να γίνει πολιτικό παιχνίδι στα χέρια των κυβερνώντων και έτσι οδηγήθηκε στο σχίσμα:

 

Το παπικό σχίσμα

 

Οι καρδινάλιοι ζητούσαν για διάδοχο του Γρηγορίου ΙΑ΄ Ιταλό πάπα και έπειτα από λαϊκή πίεση εξέλεξαν τελικά τον αρχιεπίσκοπο του Μπάρι, με το όνομα Ουρβανός Στ΄ (1378-1389).

13 Γάλλοι καρδινάλιοι συγκεντρώθηκαν στο Φόντι κοντά στην Νεάπολη και εξέλεξαν ως πάπα τον Κλήμεντα Ζ΄(1378-1394), ο οποίος ήταν ξάδερφος του βασιλιά της Γαλλία και ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Αβινιόν. Έτσι τώρα υπήρχαν δύο πάπες. Τον Κλήμη τον αναγνώριζαν όσα κράτη ακολουθούσαν την Γαλλική πολιτική, δη΄. Η Σκοτία, η Νεάπολη, η Καστίλλη και η Αραγωνία. Τον δε Ουρβανό οι αντιγαλλικές δυνάμεις, δηλ. η Αγγλία, οι Σκανδιναβοί, η Γερμανία, η Ιταλία.

Την περίοδο αυτή όλη η Ευρώπη ήταν αφορισμένη. Η μισή από τον έναν πάπα και η άλλη μισή από τον άλλο.

Όταν πέθανε ο πάπας Ουρβανός, οι καρδινάλιοι της Ρώμης εξέλεξαν νέο πάπα τον Βονιφάτιο Θ΄ (1389-1404) και στην Αβινιόν όταν πέθανε ο Κλήμης Ζ΄, οι εκεί καρδινάλιοι εξέλεξαν τον Βενέδικτο ΙΓ΄, ο οποίος υποσχέθηκε πως θα λήξει το σχίσμα, χωρίς όμως να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του.

Αργότερα ο πάπας Ρώμης Γρηγόριος ΙΒ΄, άρχισε συνομιλίες με τον πάπα της Αβινιόν Βενέδικτο ΙΓ΄ και αποφάσισαν να συναντηθούν και να παραιτηθούν και οι δύο, όμως τα πολιτικά συμφέροντα των ηγεμόνων εμπόδισαν αυτή τους την πρόθεση.

Τελικά το σχίσμα έληξε την εποχή των μεταρρυθμιστικών συνόδων.

Το σχίσμα αυτό κράτησε 40 χρόνια με προκαλώντας πολλές τραυματικές καταστάσεις στην Δυτική εκκλησία.

© 2012 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode